پاي سيب زميني و گوشت

مواد لازم براي خمير پاستري :

آرد	يک و سه چهارم پيمانه
کره	155 گرم
زرده تخم مرغ	1 عدد
آب ليمو	1 قاشق چاي خوري

مواد لازم براي خمير پاي :

آرد	5/1 پيمانه
کره	60 گرم
آب	يک چهارم پيمانه
تخم مرغ زده شده	1 عدد
خمير پاستري	2 ورقه

مواد لازم براي داخل پاي :

سيب زميني متوسط	2 عدد
روغن زيتون	2 قاشق سوپ خوري
گوشت خرد شده	1 کيلوگرم
سير ريز شده	1 حبه
فلفل سياه	1 قاشق چاي خوري
پوره گوجه فرنگي	400 گرم
آب	2 پيمانه
استيک گوشت	2 عدد
گوجه فرنگي خرد شده	2 عدد

طرز تهيه خمير پاستري :

آرد را در ظرفي ريخته و کره را با نوک انگشتان به خورد آن مي دهيم. سپس زرده ي تخم مرغ و آب ليمو را به آن افزوده و خوب با هم مخلوط مي کنيم تا خمير لطيفي به دست آيد. خمير را روي سطح صافي قرار داده و به مدت 30 دقيقه در يخچال قرار مي دهيم. اين خمير در بيشتر شيريني ها و غذاها استفاده مي شود.

طرز تهيه خمير پاي :

براي تهيه خمير پاي ، آرد را در ظرفي ريخته و کره را با نوک انگشت به آن اضافه کرده و آب را کم کم مي افزاييم. تخم مرغ را به مواد درون ظرف افزوده و خمير را خوب ورز مي دهيم و به صورت يک توپ در مي آوريم و در کيسه قرار داده و به مدت 30 دقيقه در يخچال مي گذاريم.

طرز تهيه مواد داخل پاي :

در تابه اي روغن زيتون را مي ريزيم و روي حرارت قرار مي دهيم. سپس گوشت هاي خرد شده را همراه سير درون تابه ريخته و به مدت 5 دقيقه آن را تفت مي دهيم، در حدي که گوشت کاملاً تغيير رنگ بدهد. سيب زميني ها را هم خرد مي کنيم . سپس سيب زميني ، فلفل سياه و پوره ي گوجه فرنگي را اضافه کرده و استيک گوشت و آب را هم زمان به مواد مي افزاييم و به مدت يک ساعت به آن زمان پخت مي دهيم. در انتهاي پخت گوجه فرنگي هاي خرد شده را به مواد قبلي افزوده و پس از 2 دقيقه تابه را از روي حرارت برمي داريم.

طرز تهيه پاي سيب زميني و گوشت :

خمير پاي را با وردنه پهن مي کنيم و در قالب قرار مي دهيم، به صورتي که خمير از اطراف قالب آويزان باشد.

يک کاغذ روغني روي خمير پاي مي گذاريم و روي آن را با لوبيا و نخود پر کرده و به مدت 10 دقيقه در دماي 200 درجه ي سانتي گراد و در طبقه ي وسط فر قرار مي دهيم. قالب را از فر بيرون آورده و کاغذ و لوبيا را از روي سطح خمير برداشته و به مدت 10 دقيقه ي ديگر در فر قرار مي دهيم تا قهوه اي رنگ شود. بعد آن را از فر بيرون آورده و پس از خنک شدن، مواد داخل پاي را روي خمير بريزيد. سپس خمير پاستري را که تهيه کرده بوديد روي مواد داخل پاي قرار دهيد. سپس با زرده ي تخم مرغ سطح خمير را آغشته کرده و در فر به مدت 10 دقيقه قرار مي دهيم .

منبع تبیان  : سلامتي و تغذيه

كالزونه ( غذاي ايتاليايي )
 

مواد لازم:
 

طرز تهيه :
 

سير و پياز را با روغن زيتون به مدت يك دقيقه تفت مي دهيم.

سپس گوجه فرنگي را اضافه كرده وبعد ريحان، سوسيس خرد شده و زيتون را به مواد مي افزاييم. مواد را از روي حرارت برداشته و مي گذاريم تا خنك شود.

مخمر، شكر و آب ولرم را داخل يك ظرف ريخته، در آن را گذاشته و در مكاني گرم به مدت 10 دقيقه مي گذاريم بماند. سپس آرد، نمك و روغن را در ظرف ديگري مخلوط كرده و مخمر عمل آمده را به مواد مي افزاييم و به مدت 5 دقيقه آن را ورز مي دهيم. بعد از آن درب خمير را با دستمال پوشانده و به مدت يك ساعت در جاي گرمي قرار مي دهيم.

خمير را به دو قسمت تقسيم كرده وآن را پهن مي كنيم.

دايره اي به قطر 25 سانتي متر قالب زده و درون آن را با نيمي از مواد كالزونه پر كرده و نيمي از پنيرها را روي مواد قرار مي دهيم.

سپس دو طرف خمير را به هم متصل مي كنيم و اطراف خمير را خوب به هم مي فشاريم. بعد از آن كالزونه ها را داخل سيني فر قرار داده و روي آن را با استفاده از برس با  مقداري شير آغشته مي كنيم .

 در نهايت به وسيله چنگال چند سوراخ روي آن ايجاد كرده و سپس در طبقه وسط فر با حرارت 350 درجه فارنهايت به مدت 40 دقيقه قرار مي دهيم .

آیا شما فکر می‌کنید افرادی که مذهبی‌ترند یا اخلاق بهتری دارند یا به مسائل معنوی و عرفانی بیشتر توجه دارند، کمتر بیمار می‌شوند؟ مثلاً کمتر سکته می‌کنند یا اگر سرطان بگیرند، بهتر درمان می‌شوند یا اصولاً طول عمرشان بیشتر از بقیه افراد است؟ فکر می‌کنید دعا چگونه می‌تواند در بهبود بیماری موثر باشد؟ آیا به رابطه بین توکل، صله رحم، راستگویی، نماز خواندن و آرامش روانی فکر کرده‌اید؟

اینها همه سؤالاتی است که موضوع بحث صاحب‌نظران در نشست علمی سلامت و معنویت را تشکیل می‌داد؛ نشستی که سی‌ام تیرماه 1386 در سالن اجتماعات پارک نظامی گنجوی در تهران و به همت مرکز تحقیقات فرهنگی شهرداری، برگزار شد.

این نشست علمی دو بخش داشت، یکی بخش مفاهیم که بیشتر به اصول و تعاریف معنوی و دینی می‌پرداخت و دوم بخش بیولوژی که به طور اختصاصی به رابطه سلامت و معنویت و شواهد به دست آمده در این‌باره اشاره می کرد. مهم‌ترین موضوعات طرح شده در این نشست را مرور می‌کنیم.

در بخش اول نشست، دکتر سید احمد واعظی گفت: "سازمان جهانی بهداشت، از سال 1998، حتی قبل از این که اهداف سلامتی را برای همه تا سال 2000 بررسی کند، متوجه شده بود که از این به بعد کارش فقط پیشگیری از بیماری‌های عفونی و حتی بیماری‌های غیر واگیر نیست. مفاهیمی مثل «ارتقای سلامت» تنها به نداشتن بیماری اکتفا نمی‌کند؛ بلکه باید تلاش کرد که فرد از وضعیت فعلی خود یک قدم بهتر و بالاتر رود و اصطلاحاً در مسیر بهتر شدن پیش برود و این همان چیزی است که با اتکا به معنویت قابل دسترسی است. به این ترتیب سلامت به رفاه کامل از نظر جسمی، روانی، اجتماعی و همچنین معنوی می گویند."

مفاهیم مورد استفاده در این بحث شامل دین، معنویت، انسانیت، عرفان و اخلاق بود.

در جستجوی معنویت از یاد رفته

چرا انسان به معنویت توجه نشان داد؟ این سؤالی بود که سخنران دوم، آقای عباس رمضانی (دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی) صحبتش را با آن شروع کرد. به گفته ایشان، موضوعات زیست‌محیطی، افزایش مشکلات اجتماعی مثل طلاق و بیماری‌های رفتاری مانند ایدز باعث شد که بشر توجه تازه‌ای به انسان معنوی و فلسفی نشان دهد.

موضوع اصلی صحبت او این بود که چگونه دین و معنویت به ارتقای بهداشت روانی کمک می کند.

رمضانی به تحقیقات متعددی اشاره کرد که نشان می داد چگونه افراد معتقد به باورهای مذهبی و معنوی، سلامت روانی بالاتری دارند. مثلاً

تحقیقات نشان داده افراد مذهبی بهتر می‌توانند با تنش و استرس مقابله کنند و با شرایط استرس‌زا کنار بیایند.

همچنین تحقیقات نشان داده این افراد بهتر می‌توانند هیجان‌هایی مثل خشم را در خود کنترل کنند.

عزت نفس این افراد هم بهتر است و مهارت‌های اجتماعی قوی‌تری دارند.

حتی اثر معنویت در درمان برخی بیماری‌های رفتاری مانند اعتیاد هم بررسی شده است. نمونه مهم آن هم گروه‌های NA هستند که آیین‌های معنوی به آنها کمک می‌کند نه تنها درمان اعتیادشان موفقیت‌آمیزتر باشد، بلکه از لحاظ معنوی هم رشد کنند.

تضرع به درگاه خدا یا افسردگی؟

در بخش دوم، موضوعات کاربردی‌تری مطرح شد. موضوعاتی از قبیل این که چگونه دین می‌تواند فاکتورهای مربوط به سلامت را تغییر دهد و دید جدیدی در این باره بدهد. اولین سخنران این بخش، دکتر اصفهانی بود که ضمن باز کردن این بحث، اشاره کرد که بدون توجه به بُعد معنوی انسان، نمی‌توان جسم، روان و همین طور شخصیت اجتماعی او را شناخت و برای سلامت آن کاری کرد.

او مثال جالبی زد:

"آیا کسی که نیمه شب از خواب بیدار می شود، گریه و تضرع می‌کند و به درگاه خدا مناجات می‌کند، افسردگی دارد و بیمار است؟ ‌از دیدگاه اسلام این فرد در عین سلامت روانی است، اما اگر بدون توجه به بعد معنوی قضیه او را ارزیابی کنیم، قطعاً رأی به افسرده بودن او می‌دهیم یا حداقل در مورد او گیج خواهیم شد و نمی‌توانیم اظهارنظری کنیم."

تاثیر مثبت معنویت بر سیستم ایمنی بدن

سخنران بعدی، دکتر محمد کامران درخشان از انیستیتو روانپزشکی تهران بود. ایشان خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحقیقات انجام‌شده در زمینه تاثیر معنویت بر سیستم ایمنی را برای ارائه در این نشست، گردآوری کرده بود.

به گفته ایشان، رابطه بسیاری از بیماری‌های جسمی با اختلال سیستم ایمنی شناخته شده است؛ از بیماری‌های عفونی و انواع سرطان‌ها گرفته تا بیماری‌های پوست و مو و حتی اختلالات غدد مانند دیابت. بنابراین اگر بتوانیم به طریقی نشان دهیم که عاملی روی سیستم ایمنی دخالت دارد، می‌توانیم نشان دهیم که بر طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها مؤثر خواهد بود.

دکتر درخشان تاثیر معنویت روی سیستم ایمنی را به دو روش تقسیم کرد: یکی تاثیر مستقیم فعالیت‌های معنوی در روند بیماری و بهبود افراد و دیگری تاثیر غیرمستقیم آنها، تاثیری که معنویات ابتدا روی مسائل روانی مانند کاهش استرس و تنش می‌گذارند و این کاهش استرس، می‌تواند باعث تعادل در سیستم ایمنی آنها شود.

او گفت: در یک تحقیق روی تعدادی از دانشجویان آمریکایی، محققان متوجه شدند با تماشای فیلم «مادرترزا» (قدیسی که زندگی‌اش را وقف خدمت به خدا و مردم کرده بود) ایمونوگلوبین‌های بزاقی (نوعی ماده ی ایمنی زا)بیشتری تولید شده بود. در حالی که با تماشای فیلمی درباره جنگ جهانی دوم، تولید این ماده ایمنی‌زا کمتر بود. (توجه داشته باشید که در اینجا معنویت به معنای دین نیست و همه‌گونه احساس‌های ماورایی را در بر می‌گیرد، حتی احساس‌های هنری و نوع‌دوستی و مانند اینها را).

تحقیق دیگری در سال 1997 در آمریکا نشان داد افرادی که به طور مرتب در مراسم مذهبی شرکت داشتند، میزان شاخص‌های التهابی، مانند اینترلوکین 6، در آنها کمتر از بقیه بود و سلول‌های نوتروفیل(نوعی از گلبول‌های سفید که مسئول دفاع علیه عفونت‌های حاد هستند) بیشتری داشتند.

این نتایج در بیماران مبتلا به نقص ایمنی نیز به همین شکل جالب توجه بود. در یکی از این بررسی‌ها معلوم شد مباحثه در زمینه‌ مسائل معنوی و مطالعه کتاب و مقاله در این باره باعث ‌شد میزان CD4 آنها (شاخصی که نشان‌دهنده سطح توان ایمنی باقیمانده بدن است) بیشتر ‌شود. همچنین سطح افسردگی و علائم اضطراب هم در این افراد پایین‌تر آمده بود.

دكتر درخشان ادامه می‌دهد: مطالعه دیگری روی بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شد که نتایج آن هم جالب است. در این بیماران، افرادی که به طور مرتب در فعالیت‌ها و مراسم مذهبی شرکت می‌کردند، چند شاخص نشان‌دهنده ی افزایش سطح فعالیت‌ سیستم ایمنی بدن بهبود پیدا کرده بود. شاخص‌هایی مانند گلبول‌های سفید نوع T کمک‌کننده (helper)، مجموع لنفوسیت‌ها و سلول‌های دفاعی موسوم به «کشنده‌های طبیعی»، به طور قابل‌ملاحظه‌ای بالا رفته بود.

تحقیقات دیگر نشان می‌دهد متوسط طول عمر افرادی که به شرکت در مراسم مذهبی مقید بودند، 7 سال بیشتر از سایر افراد بود.

این تاثیرها، به گفته دکتر درخشان، وابسته به مذهب یا دین خاصی نیست و در همه اقوام و مذاهب مصداق دارد. به عنوان مثال مطالعه‌ای که روی 10 هزار یهودی، به مدت 23 سال انجام شد، نشان داد افرادی که به امور مذهبی اشتغال داشتند، 20 درصد کمتر از بقیه در اثر بیماری‌های عروق کرونر قلب فوت کردند.  - تبیان